A Mina de Recesindes é unha anta bastante particular no conxunto do noroeste. Conserva parte da mámoa, pero o máis rechamante é o dolmen, que é do tipo poligonal, case circular con corredor. As laxes verticais da cámara están magnificamente traballadas para non deixar ningún oco na unión entre elas e incluso se observa como na parte superior están regularizadas para poder encaixar perfectamente a tampa de cubrición, da cal non quedan vestixios na actualidade.
Téñense noticias da realización de escavacións por buscadores de tesouros durante a Guerra Civil, no ano 1936. Estes buscadores, segundo un veciño, atoparon 2 machados de pedra e unha cazola.
As buscas de tesouros no interior de mámoas e dolmens son moi antigas no Noroeste da península Ibérica. Probablemente comezaron xa na prehistoria, pero o episodio máis novelesco desta busca de tesouros aconteceu a inicios do S. XVII.
En 1609 o clérigo Pedro Vázquez de Orjas conseguiu unha Real Cédula que o autorizaba a escavar as mámoas galegas co fin de recuperar para o reino o ouro e a prata agochados nas tumbas. A noticia tivo un grande impacto e centos de persoas botáronse ao monte na procura daqueles fabulosos tesouros. Esta singular febre fixo que millares de monumentos megalíticos do noroeste fosen abertos polos buscadores de tesouros. A día de hoxe resulta estraño atopar un monumento que non fose violado. O sinal máis evidente destes espolios é a presenza na mámoa dunha especie de depresión, tipo cráter, que se denomina cono de violación.